Laat ik voorop stellen dat ik eigenlijk iets aan sport zou moeten doen. Vind ik, of in elk geval dat vinden anderen en daarom vind ik dat nu ook.

Een vriend van mij zei vorig jaar: ik word niet zo’n 50-er die halve marathons ga lopen. En, ja hoor ruim een jaar verder kunnen we geen bakkie koffie drinken want hij is op weg naar weer een halve marathon.

Joggen was iets wat je vroeger deed, nu doe je aan hardlopen. 3x per week schijnt goed te zijn. De conditie gaat met sprongen omhoog, kilo’s vliegen eraf. Je bent gezond bezig. Hele volkstammen doen het, dus wordt het niet een keertje tijd dat ik ook…..

Maar stel ik doe mee en over een jaar wil JIJ met mij een bakkie doen en ik zeg: jee, wat jammer nu, geen tijd, ben op weg naar een halve marathon. Dan ben ik wel ongemerkt ook zo’n hardloop zombie geworden. Dan hoor ik erbij, ik loop 3x per week mijn route, ik ben slank. Maar is dat echt wat ik wil, kilometers maken op weg naar het einde. Eigenlijk gewoon hardhollend op weg naar het einde.

Sta ik dan nog voldoende stil bij wat er onderweg is, welke mensen ik onderweg kan ontmoeten. Wat draag ik bij met al dat rennen, waarvan ren ik weg en waar ren ik naar toe. Maakt dat eigenlijk uit, je bent tenminste bezig en het is nog gezond ook, zeggen ze.

Al die ingedutte, te dikke, te veel tv-kijkende medemensen, als die allemaal zouden gaan hardlopen. Geweldig toch. Och, je kunt het geweldig vinden, het is gewoon een andere tijdsbesteding.

En toch: ik wil het ook, want je schijnt je erna zooo lekker te voelen. En dus: ga ik voor goede schoenen, een goede sportBH  en mooie kleding. Ik heb al een do-it-yourself programma gevonden wat ik kan downloaden op mijn MP3.

Als je me over een jaar spreekt en je vindt me er jaren jonger uitzien en ik noem de tijden van mijn 1e halve marathon, dan weet je dat ik bij die sekte zit: de hardloop-sekte.
Ik zal dan jou proberen te overtuigen wat je allemaal mist als je niet hardloopt..
Kan ik deze hedendaagse verslaving weerstaan?
Bel me over een jaar….

Dit schreef ik in oktober 2010. Hoe staat het nu met mijn hardloop-voornemens?
Ik ben niet met een do-it-yourself programma begonnen. Ik kreeg van Eva Alink, running coach, individuele begeleiding. Er ging letterlijk en figuurlijk een wereld voor me open. Na de eerste sessie sprak Eva de gedenkwaardige woorden: fijn dat je mijn cliënt bent, dan heb ik iemand die echt op niveau 0 start!!

Mijn doel, 2 of 3 maal per week een half uur rennen, heb ik inmiddels bereikt. En ik ben om! Wat is het lekker om te rennen en wat heerlijk om te merken dat mijn conditie echt vooruit is gegaan. In onze prestatiegerichte maatschappij kan dit natuurlijk nooit voldoende zijn, en ‘moet’ je focussen op meer. Ik wil daar bewust niet aan mee doen, dat doe ik al op andere vlakken waar ik dat van meer belang vind. Dat neemt niet weg dat ik grote bewondering heb gekregen voor mensen die met passie het hardlopen uitoefenen en uren investeren voor een (halve) marathon.

Wat ik heb geleerd van het hardlopen?
Als je je wilt ontladen, of je blijft in kringetjes in je hoofd ronddraaien, dan is hardlopen geweldig om te doen!
Als je ‘dingen’ wilt ontlopen dan moet je zeker niet hardlopen maar juist stilstaan.