Zeeland

Ik ben aan het lezen in een relaxblad. Zo’n blad dat je met blote voeten op een ligstoel in de zon gaat lezen, omdat je tijd over hebt.  Je hoeft even helemaal niets. Zo’n blad dat men een magazine noemt.

En dan plots stuit ik op een artikel over Zeeland, met leuke adresjes van hotelletjes waar ik direct naar toe wil, B&B’s waardoor je direct begint te denken wanneer is mijn volgende vrije weekend. Ik soes weg en ben opeens 30 jaar terug, the eighties.

Mijn ouders hadden een huis in Cadzand-Bad. We gingen er naar toe, zo vaak als we konden. Als we weggingen liepen we de checklist na die mijn vader had opgesteld. Wat ik me ervan herinner is dat we alleen het gras moesten maaien en de deuren goed op slot moesten doen als we weggingen.  Pure verwennerij.

Ik werd verliefd op Zeeland. Ik werd zo verliefd op Zeeland dat ik er permanent wilde wonen en dus nam ik een abonnement op de Zeeuwse Courant terwijl ik in Boxmeer woonde.

Helaas, er waren weinig vacatures waar ik op kon solliciteren, soms reisde ik af voor een sollicitatiegesprek dat om de een of andere reden nooit echt goed van de grond kwam. Hoe verwoord je dat je als Nederlandse van Aziatische afkomst, wonend in Boxmeer, toch in Zeeland wil wonen. Dat lukte me niet en ik ben toch aardig welbespraakt.

Ik las over de boeren die mochten uitrijden om te gaan gieren.

Na 1,5 jaar heb ik mijn abonnement op de Zeeuwse Courant beëindigd en kreeg ik een andere baan in Nijmegen.

Door het artikel over Zeeland ben ik even terug in de tijd. Mijn prachtige herinneringen aan Zeeland.

Ik heb wat met Zeeland, maar ik heb ook wat met Afrika, maar dat is een ander verhaal. Home is where the heart is, ik ben op veel plekken thuis.