Auteur: Christina Bunk, oktober 2017.

Hogere Integratiekunde oftewel: Hoe om te gaan met de oneindige keuzevrijheid.

Onlangs las ik in de serie interviews over liefde en relaties van Corine Koole in het Volkskrant Magazine het verhaal van een jong, getalenteerd en pas afgestudeerd stel. De jonge vrouw worstelde al enige tijd met het luxeprobleem: tijd met haar vriend doorbrengen of zelf zoveel mogelijk haar eigen ambities najagen, ook als de droombaan een van hen naar een ver land zou voeren. Meegaan zou dan voor een van de twee vertraging in de opbouw van de eigen carrière betekenen, thuisblijven zou op den duur wel eens het einde van de relatie kunnen betekenen.

Er zijn in de geschiedenis natuurlijk wel meer stellen geweest met ten minste één ambitieuze of reislustige partner die voor dit soort moeilijke beslissingen hebben gestaan. Het verschil met nu is dat steeds vaker beide partners tegelijkertijd een succesvolle carrière kunnen nastreven. Daar zijn we natuurlijk vooral heel dankbaar voor, deze ontwikkeling heeft ons veel welzijn en meer evenwicht tussen de sexen gebracht. Helaas wordt ook steeds duidelijker dat er een keerzijde zit aan de toegenomen individualisering: meer echtscheidingen, meer jongeren die moeite hebben om een relatie aan te gaan en vast te houden, biologische klokken die vaker vastlopen en resulteren in ongewenste kinderloosheid, meer eenzaamheid onder ouderen en minder binding en betrokkenheid met de medemens.

Moeten we die lang verworven vrijheden dan weer opofferen en de partner met de grootste ambitie binnen de relatie de vrije hand geven? Weer jong trouwen, vroeg kinderen krijgen en er samen daarnaast hooguit anderhalve baan op na houden, ongeacht de prijs hiervan voor de persoonlijke ontwikkeling van een of meer leden van het gezin?

Terug naar af kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn, maar wat heeft deze tijd dan wel nodig? Zelf liep ik thuis onlangs ook weer eens tegen een stevige knoop op in onze wirwar aan loopbanen, kinderen, de gezamenlijke relatie, sociale levens en huishouden. Het was weer eens chaos geworden en de prioriteiten lagen dusdanig verkeerd dat de stemming in huis wat grimmiger begon te worden. Uiteindelijk vonden we de weg terug na een goed gesprek over onze wezenlijke gevoelens en verlangens. Opeens werd duidelijk dat prioriteit nummer 1 was: er samen uitkomen, ongeacht eventuele verliezen op sociaal, loopbaan of financieel gebied. Dit schepte een hoop duidelijkheid in de te maken keuzes, en belangrijker, het was op slag weer gezellig in huis. ‘Hogere integratiekunde’ noem ik het voor de grap. Maar je kunt het natuurlijk ook gewoon intuïtie noemen, of emotionele intelligentie, of groeiend bewustzijn.

Waar het om gaat is dat we in deze tijd van oneindige keuzevrijheid nog beter kunnen leren om ons gevoelsleven optimaal te integreren met ons verstand. Dit helpt ons sneller hoofdzaken van bijzaken te scheiden, meer empathie te ervaren naar onze dierbaren en medemens, en effectiever en efficiënter werk en relaties te combineren. Wanneer we intuïtiever, bewuster, ofwel emotioneel intelligenter worden beseffen we beter dat er een tijd is voor alles en dat niet alles tegelijkertijd hoeft. Je leert dat ingewikkelde puzzels zoals het combineren van een privéleven met het bouwen aan je carrière op te lossen zijn door regelmatig te bespreken wat jij en je eventuele partner nu het belangrijkst vinden en nodig hebben. En dat alle andere behoeften in volgorde van belangrijkheid op de meest optimale manier te plooien en te spreiden zijn in de tijd. Het vereist visie, geduld en vertouwen, en ja, soms ook offers, om een leven met dierbaren op te bouwen waarin ook de persoonlijke ontwikkeling van elk gezinslid voldoende ruimte krijgt. Maar wie innerlijke rijkdom verkiest boven primair materiële rijkdom of roem, zal vermoedelijk gelukkiger worden van de ‘geïntegreerde weg’ dan van een leven dat bestaat uit een samenraapsel van individualistische beslissingen.

Tips voor het ontwikkelen van je intuïtie, bewustzijn en emotionele intelligentie:

Mediteer, reflecteer, pak (met hulp) je blokkades aan, heb regelmatig een goed en eerlijk gesprek, ga naar buiten, beweeg, wees creatief, doe eens iets anders of iets geks, speel met de kinderen, ruim je rommel op, poets je huis, knutsel, repareer, maak tijd en ruimte voor jezelf en voor je medemens, geniet en rust uit.