Doen wat bij je past, passende arbeid en uitgaan van je talenten…..

Wat is de definitie van passende arbeid in het kader van de WW?
Werk is passend als u het werk zowel in lichamelijk opzicht als voor wat betreft vaardigheden aan kunt. Voor iemand die tenger is, is bijvoorbeeld zeer zware lichamelijke arbeid niet passend. Als u niet de juiste opleiding en/of werkervaring heeft kan bepaald werk ook niet passend zijn.

Passende arbeid wordt ruimer uitgelegd naarmate u langer werkloos bent of de kans op werkhervatting kleiner is. Voor werknemers van 55 jaar en ouder kan om die reden werk al eerder passend zijn dan voor een jonger iemand. De kansen op een baan voor een 55 plusser zijn immers minimaal.

Bij de vraag of arbeid in uw geval passend is, kunnen ook subjectieve omstandigheden een rol spelen, zoals de zorg voor uw gezinsleden, gezondheidsproblemen en gewetensbezwaren. In bijzondere gevallen kan arbeid die normaal als passend wordt beschouwd, om persoonlijke redenen alsnog niet passend zijn. Uit uitspraken van rechters kan worden afgeleid, dat strikt persoonlijk getinte bezwaren tegen een werkaanbod slechts onder strikte voorwaarden acceptabel zijn. Met andere woorden: persoonlijke bezwaren worden bijna nooit geaccepteerd. Sociale status is daar een goed voorbeeld van. Dat is nooit een reden waarom werk niet passend zou zijn. Bron: www.judex.nl

Als mensen bij ons met de werkvraag komen: Wat past nu bij mij? Dan doelen ze niet op het bovenstaande. Ze willen dan weten:

  • Waar gaat mijn bloed sneller van stromen.
  • Bij welk werk ga ik weer fluitend naar mijn werk.
  • Over welk werk wil ik dolgraag vertellen op een feest.
  • Welk werk wil ik de komende jaren (en liefst tot aan mijn pensioen) met plezier doen.

Dat pensioen, natuurlijk iedereen weet dat het een utopie is geworden om tot je pensioen in dezelfde baan, bij dezelfde werkgever te werken. En toch, is dat wat velen nog stiekem zoeken. Iets dat ze zo leuk vinden, waar ze zo enthousiast over zijn, dat werken niet meer aanvoelt als werken. En dat ze tot in de lengte der dagen wel willen doen.

Nu even een domper. Om daarachter te komen moet je aan het werk.

Zo maar weten wat je het allerliefste doet de komende jaren, dat is geen appeltje-eitje, want anders had je dat al lang geweten. Het is een ontdekkingstocht over jezelf, waar je de verschillen gaat voelen tussen competenties en talenten, over doelen en dromen, over mogelijkheden en beperkingen. Je zult blokkades op die weg tegenkomen en inspiratiebronnen. Je zult momenten hebben dat je het even niet meer ziet zitten: “ik wil gewoon weten: wat wil ik”!

Om dan uiteindelijk op een punt te komen: dit is het dus. Ja, dit voelt als thuis komen, dit hoort bij mij!

Zoals Chris mij (Wenneke) vandaag whatsappte: En, jij hebt me laten zien dat het echt kon!

Uiteindelijk doe je het zelf. De coach of loopbaanadviseur beslist natuurlijk nooit voor jou. Je blikveld wordt verruimd, er komen opties in het vizier, maar jij zet de stappen.

Wij ondersteunen jou, maar jij zet de stappen!